21 december 2008

De schande voorbij!


"Advokaat Michelel Bouchat, de advokaat van de moordenaar van Agente Kitty Van Nieuwenhuysen, hoopt dat haar client de feestdagen thuis kan doorbrengen."

Hoe schaamteloos ben je als je dergelijke uitlatingen laat optekenen in de pers? Diezelfde brave jongen, die kerst (hallo, 't is een moslim, die vieren geen kerst!) wil doorbrengen bij zijn familie, heeft wel in koelen bloede een agente doodgeschoten. Die agente kan NOOIT meer kerst vieren. Voor de familie van Kitty zal kerst nooit meer hetzelfde zijn want hun dochter is er niet meer. Wreed uit haar jonge leven weggerukt door een moordenaar die op strooptocht was.

Diezelfde advokaat beweerde twee dagen eerder schaamteloos op de televisie dat de misdaden, waarvoor haar client werd vastgehouden, niet zwaar genoeg wogen. Tenslotte ging het hier enkel maar om diefstal - met geweld, vrijheidsberoving en nog een paar andere kruimelzaken. Diezelfde advokaat vind het dus normaal, dat een beest dat rovend en geweldplegend het land onveilig maakt, de feestdagen mag doorbrengen bij zijn familie. Feestdagen die hij dus als goed moslim niet eens viert.

Advokaten zweren bij de aanvang van hun ambt een eed waarbij ze beloven onpartijdig de regels van hun beroep te respecteren. Het wordt hoog tijd dat ze die eed aanpassen en dat daaraan toegevoegd wordt dat een advokaat geen misbruik van de wet mag maken in de verdediging van zijn clienten. Advokaten, die weten dat hun client schuldig is maar die de wet misbruiken om de schuldige vrij te krijgen, zouden mee moeten instaan voor de gevolgen van hun daad. En zouden eveneens aangeklaagd moeten worden wanneer diezelfde client na zijn vrijlating opnieuw een misdaad pleegt. Want de maatschappelijke verantwoordelijkheid van advokaten moet groter zijn dan de verantwoordelijkheid tegenover een schuldige client.

Perry Mason is mooi in romannetjes maar het is zelden zo dat een advokaat niet weet dat zijn client effectief schuldig is. In bovenstaand geval telt dat zelfs helemaal niet, want het DNA materiaal dat gevonden is plaatst Iasir op de plaats van het misdrijf. Dat diezelfde advokaten dit bewijs nietig wil laten verklaren wegens een technicaliteit zegt meer over hun integriteit dan die van hun client.

Jo Vandeurzen heeft zijn nek uitgestoken ter bescherming van de maatschappij en het heeft hem zijn job gekost. Ik heb meer respect voor Jo dan voor alle advokaten die doormiddel van slinkse truucjes zware misdadigers vrijpleiten.

16 december 2008

Vrouwe justitia loert door een spleet.

De werking van het gerecht kan beter in België. Maar dat is waarschijnlijk wel met alles zo. Alleen veroorzaken een aantal flaters zoveel verdriet en ongeloof bij de bevolking dat een schreeuw naar gerechtigheid gerechtvaardigd is.
Het laatste "fait divers" is de bijna-vrijlating van Hassan Iassir, één van de - zo goed als zekere - moordenaars van agente Kitty Van Nieuwenhuysen. Kitty was op patrouille met haar collega toen ze een oproep kreeg. Op de plaats aangekomen werd de combi onder vuur genomen en nog voor één van beide agenten de kans kreeg om het voertuig te verlaten, werd Kitty getroffen door een dodelijke kogel. De vermoedelijke daders werden al vrij snel gevat. Het ging hier om gevaarlijke criminelen die er blijkbaar een hobby van maakten om zware feiten op hun strafblad te verzamelen. Veel twijfel aan hun betrokkenheid is er niet, het DNA materiaal plaatst hen op het plaats delict.

Iassir ontsnapte ei-zo-na de dans wegens procedurefouten toen een cipier in de gevangenis zijn vraag voor beroep vergat door te geven (al dan niet onder druk of bedreiging). De Kamer van Inbeschuldigingstelling moet binnen de 15 dagen oordelen over deze vraag voor beroep, zoniet moet de verdachte worden vrijgelaten. Gelukkig greep minister van Justitie Vandeurzen op het nippertje in door de aanklager te vragen "alle wettelijke middelen aan te grijpen om de vrijlating te voorkomen". Iassier werd op basis van een ander dossier onmiddellijk gearresteerd en zo kon voorkomen worden dat hij het land uitvluchtte om zich aan vervolging te onttrekken.
Advokaten van deze topgangster echter zagen hun kans schoon om Vandeurzen aan te klagen. Ze claimen procedurefouten waardoor een eventueel proces voor de moord op Kitty en de moordpoging op haar collega en een burger van de baan is.

Kan men hier nog spreken van "recht"? In ieder geval niet meer van rechtvaardigheid. Waar is de rechtvaardigheid als daders meer rechten hebben dan slachtoffers? Kan men van recht spreken als procedurefouten zwaarder wegen dan feiten? Kan men van recht spreken wanneer gevangenisstraffen voor zware criminelen worden geminimaliseerd door een rist van socialistische maatregelen die totaal voorbij gaan aan het recht van de burger op veiligheid? Dient men advokaten, die het recht misbruiken ten voordele van hun clienten, niet mede verantwoordelijk stellen voor de miserie die ze aanrichten? En ze minstens mede aansprakelijk stellen voor schadevergoedingen?

Uiteraard wordt het hoog tijd dat een college zich buigt over onze burgerlijke en strafwetten. Een aantal dateren nog van de tijd van Napoleon (letterlijk dan) maar zijn reeds zo vaak aangepast dat er meer gaten in de wet zitten dan in een flink uit de kluiten gewassen visnet. Vindt U het dan vreemd dat rechters voor gelijkaardige feiten totaal verschillende straffen uitspreken?

Ik pleit geenszins voor een politiestaat, maar als belastingbetalend burger van een westeuropees land heb ik het recht te eisen dat mijn veiligheid gegarandeerd wordt. En dat is geenszins het geval wanneer zware criminelen niet meer aangehouden worden omdat gevangenissen vol zitten of omdat één of andere idioot een regeltje uit het 1000 pagina's tellend reglement vergeet toe te passen. Ik ben akkoord dat procedurefouten inroepen soms noodzakelijk is. Maar niet omdat gevangene X in de gevangenis rode handdoeken kreeg ipv de voorgeschreven blauwe.

Ministers, neem uw verantwoordelijkheid. Niet door af te treden maar om te doen waarvoor we u betalen!

06 december 2008

Sinterklaas fascistisch?


De hetze rond de kindervriend die op 6 december de brave kindjes tracteert op een geschenkje blijft duren.  Nadat in Antwerpen de Sint het kruis van zijn mijter moest vegen, moet hij in Amsterdam beroep doen op de ME (Mobiele Eenheid) om zijn werk tot een goed einde te brengen. 

Een paar slimmerikken (sarcastisch woordgebruik) dreigt er scholen in brand te steken telkens er een zwarte piet over straat huppelt.  Volgens de actiegroep STAAN (what's in a name) vindt dat het sinterklaasfeest een racistisch gebeuren is, erop gericht om de mensen te hersenspoelen dat psychisch en verbaal geweld tegen kleurlingen OK is.  En om dat aan te klagen gaan ze dus scholen in brand steken... terwijl de kinderen er nog in zitten.

Eerste reactie was om eens hartelijk te lachen.  Wat ik vooral frappant vond in deze is dat de actievoerders absoluut geen idee hebben waarom die knechten zwart zien.  Ze weten blijkbaar niet dat ons Sinterklaasfeest zijn oorsprong vindt in de Germaanse mythologie.  En dat het een verchristelijking is van het "dodenheir" van Odin.  Tijdens de "wilde rit" doorkruiste de Germaanse godheid op zijn wit paard Sleipnir de hemel, gevolgd door een leger met zwartgeschilderde gezichten.  Zelfs al kende STAAN de afkomst van ons klaasfeest niet, dan nog zou men kunnen verwachten dat ze zouden weten dat onze zwarte pieten zo zwart zien omdat ze door de schoorstenen moeten.

Bij nader inzien is er niks lachwekkend aan deze bedreiging.  Ze is krankzinnig genoeg om echt te zijn.  Het zou de eerste keer niet zijn dat bepaalde groeperingen haat en angst zaaien om hun eigen doelstellingen te bereiken.  Dat het dit keer gebeurt met een kindersymbool is des te erger.  Dit toont dat deze lieden nietsontziend zijn.  Dat een mensenleven niet telt, een kinderleven is niks meer waard.  Alleen hun eigen gelijk telt.  

En dat, beste lezer, is afschrikwekkend beangstigend!  Want tegen zulke krankzinnige ideeen is er geen kruid gewassen!

De ondragelijke lichtheid van de media


De media in ons land hebben de taak de burgers te informeren over nieuwsfeiten. Die berichtgeving moet onafhankelijk gebeuren. In Vlaanderen echter is die boodschap toch niet goed begrepen, zeker niet door de staatsmedia. Want wat in andere landen een fait divers zou zijn, namelijk de leegloop van een partij die amper 0,5 % haalt bij de verkiezingen, wordt hier tot hoofdbrok verheven. Misschien toevallig dat de hoofdaandeelhouder van dat splinterpartijtje de minister van cultuur is. Of misschien toevallig dat het hier over een linkse partij gaat.

Het is een feit dat de linkse partijen het niet meer zo goed doen de laatste jaren. De verkiezingsresultaten bevestigen dat partijen als SPa, Groen! en Vl. Pro in de hoek zitten waar de klappen vallen. De verrechtsing van onze samenleving - zoals de progressieve partijen dit noemt - wordt echter in de hand gewerkt door het halfzachte gedrag van deze linkse partijen en dat wordt niet meer getolereerd door de bevolking. De Belg - en vooral de Vlaming - is gul van aard. Een collectebus gaat raar of zelden voorbij zonder dat daar iets wordt ingestoken. Sociale projecten als Kom op tegen Kanker, worden ten volle gesteund door de bevolking, maar waar ze niet tegen kunnen is onrecht. En dat voelen ze vooral als ze zien dat Vlamingen maar steeds moeten opdraaien voor anderen. Is het niet voor de Walen, dan is het voor de migranten, of nu recentelijk voor de asielzoekers die eisen dat we hen opvangen en voor hen zorgen.

De Vlaming is een gul mens, maar men mag niet met zijn voeten spelen. En dat is watde brave burger vooral de laatste jaren ondervindt. En vermits de burger de kans heeft om in het stemhokje zijn waardering of afkeuring te laten blijken, is het signaal - dat linkse partijen meer en meer kiezers verliezen - een duidelijke aanwijzing dat voor de burgers de maat vol is.

Maar - de media in België is volledig in handen van dit linkse blok. Bij de VRT moet men nog steeds een rode kaart op zak hebben. Artiesten moeten progressief en links zijn of ze komen niet aan de bak bij onze nationale zenders. Kranten moeten links en progressief schrijven of ze worden niet gepubliceerd.

Eén en ander is duidelijk als men de berichtgeving over de Vlaams Progressieven bekijkt. Op alle zenders wordt er aandacht besteedt aan de leegloop bij de partij. In de kranten kunnen we alle dagen lezen wie er nu weer is opgestapt, telkens ook weer met de vraag wat Bert nu gaat doen. Op Radio 1 werd er een volledig item aan gewijd. Alle linkse partijvoorzitters werd gevraagd of ze afvallige Vl.Pro's onderdak wilden verschaffen. Geen enkele partij kan zich een betere marketing voorstellen.

Ik stel mij echter de vraag wat al die politici in de Raad van Bestuur van de VRT uitrichten. Waarom reageren CD&V, Vlaams Belang en Open VLD niet tegen de linkse dictatuur bij de staatszender? Waarom eisen zij geen onpartijdige berichtgeving? Waarom laten ze toe dat de VRT en aanverwante zenders gemonopoliseerd worden door de linkse partijen en waarom verhinderen ze niet dat een staatszender optreedt als het persoonlijke marketingbureau van de progressieve partijen?

01 december 2008

The Terminator


Vorige week bereikten ons de eerste signalen dat er iets mis was bij de Vlaams Progressieven.  Bettina had op grote voet geleefd bij de VRT en nam ontslag als voorzitten van Vl.pro (klinkt meer als een laxeermiddel dan als een politieke partij).  Volgens haar was dat om de partij niet te beschadigen met wat zij als een privé zaak bestempelde.

Het roer werd overgenomen door een triumvaat met Nelly Maes, een oudgediende aan kop.  Men zag de wenkbrauwen al omhoog gaan - waarom Bertje niet?  Dat daar een goede reden was vernamen we in de volgende episode van de Vl.pro soap : het partijbureau besliste om een onafhankelijke koers te varen.  Caroline Gennez van de SPa interpreteerde dit als een vraag tot echtscheiding en sneed eventuele twijfelaars onmiddellijk de pas af door te stellen dat wat haar betreft het kartel tot het verleden behoorde.

Bertje verslikte zich in zijn ochtendkoffie want hij zag zijn ministerpostje al langs zijn neus voorbij gaan.  Als hij de partij zou volgen dan was het gedaan met sinterklaas spelen voor allerlei obscure culturele organisaties, met kleedjes kopen voor Eurosong kandidaten, met dure snoepreisjes naar sportieve bestemmingen....  Maar terwijl Bertje zich "beraadt" over zijn toekomst, nemen zijn medestanders alvast het heft in eigen handen.  In Boechout hangt Koen T'sijen (mens, wat heeft die man toch een onmogelijke naam) zijn partijkaart aan de wilgen en ondervoorzitter Fouad Ahidar gelooft alleen nog in zichzelf (zegt hijzelf) .  En Bertje... die denkt na.  Hij denkt na over zijn rol in de boedelscheiding van de Vl.pro.  Want in boedelscheidingen heeft hij veel ervaring.

Ooit was er de Volksunie.  Bert stond daar op de barrikades, fier in de voetsporen tredend van zijn illustere vader (Vic).  Maar Bert vond de Volksunie niet vooruitstrevend genoeg en helpt die partij naar de verdoemenis.  Van arren moede richt hij zijn eigen clubje ID21 op, in het begin nog in kartel met wat er van de VU overbleef.   Na het ter ziele gaan van deze partij richt hij samen met Els Van Weert en Geert Lambert Spirit op, een links liberale partij.  Dat links en liberaal nogal moeilijk samen gaan was van minder belang voor de man die Sinterklaas naar de kroon wilde steken.

Bertje werd echter steeds linkser.  Spirit veranderde in de Vlaams Progressieven alhoewel de eerlijkheid ons gebied om dit op het palmares van Bettina te schrijven en niet op dat van Bert.  Maar goed, Spirit was te klein om nog de kiesdrempel te halen en dus werd er een nieuw kartel uit de kast gehaald, namelijk met de SPa.  Bettina en Caroline werden dikke vriendinnen, maar zoals wel meer gebeurt met vriendinnen gaat alles goed tot één van beiden haar pluimen verliest.  Bert ziet maar één mogelijkheid... deze keer geen echtscheiding maar een huwelijk zonder contract.  Dat dit onrechtstreeks heeft geleid tot een nieuwe boedelscheiding is ironisch te noemen.

Bert, the terminator, beraadt zich nu over zijn toekomst.  Ik stel voor dat hij een nieuwe partij opricht, BRUIS.  Samen met SPa maakt dat een mooie combinatie.